در روش تامین مالی از طریق رهن کالا، متقاضی جهت تامین کالای موردنظر در کسب وکار خود تقاضای اخذ تسهیلات از بانک می کند و در مقابل موافقت می نمایند تا کالای مزبور را (عین مرهونه) در قالب موجودی انبار و در محل انبار مشخص و مناسب موردتوافق، به ترهین بانک درآورد تا از این طریق بازپرداخت تسهیلات نزد بانک تضمین شود. بانک تسهیلات دهنده در راستای تأمین مالی (فاینانس) یا تامین مالی مجدد (ریفاینانس) خرید کالا، به متقاضی تسهیلات می دهد. کالای خریداری شده از این محل، به عنوان وثاق بانک و منبع بازپرداخت تسهیلات به حساب می آید. به طور معمول، تسهیلات گیرنده از محل تسهیلات اعطایی بانک، کالا را خریداری می کند. از طرف دیگر گاه تسهیلات گیرنده، کالایی را که قبلاً خریداری کرده، به عنوان وثیقه در ترهین بانک قرار می دهد تا امکان تأمین مالی جدید از سوی بانک میسر گردد (این شیوه، برای تأمین مالی مجدد کالایی که خرید آن قبلاً توسط بانک دیگری تأمین مالی شده است نیز به کار می رود).
تسهیلات گیرنده با واگذاری عواید فروش کالا به نفع بانک، تسهیلات را تسویه می کند: به این نحو که خریداران، بهای کالای رهنی را نه به تسهیلات گیرنده، بلکه مستقیماً به بانک می پردازند و از این طریق باز پرداخت تسهیلات محقق می شود. کالا به طور معمول در انبار، سیلو، محوطه و مخازن نگهداری می شود. از آنجایی که کالای خریداری شده به عنوان وثاق محسوب و به رهن بانک در می آید، بانک نسبت به کنترل و نظارت روی کالا تأکید دارد. بانک همچنین ممکن است به دنبال برخورداری از حق رهن کامل کالا باشد
بانک ممکن است بسته به میزان ریسک پذیری خود، به عنوان مثال، موارد ذیل را برای تسهیلات گیرنده الزام نماید:
• واگذاری کنترل کالا به نفع بانک
• ترخیص کالا از انبار، سیلو، محوطه یا مخزن با اجازه قبلی بانک
• ایجاد حق رهن کامل به نفع بانک
• بازرسی منظم کالا